Þegar fólk eru beðið um nefna atriði sem það telur geta aukið ánægju í ástarsambandi þá nefna flestir atriði á borð við „Það væri nú frábært að skella sér í rómantíska helgarferð, bara tvö, fá pössun fyrir börnin“, „fara út að borða á uppáhaldsstaðnum“, eða „færa makanum gjöf“.  Efnislegir hlutir sem þessir geta án efa verið góðir fyrir sambandið, hver hefur ekki gott af því að komast í helgarferð, eða út að borða, og það myndi gleðja flesta að fá óvænta gjöf frá maka sínum. Hins vegar eru hlutir sem þessir oft á tíðum bæði kostnaðarsamir, krefjast undirbúnings og skipulagningar og eru því ekki svo algengir. Ef við einbeitum okkur eingöngu að stórtækum og dýrum hlutum sem þessum er líklegt að við missum sjónar á minni, en þó veigamiklum daglegum athöfnum sem gefa sambandinu verulegt gildi. Slíkar athafnir geta falið í sér að kyssa hvort annað góðan daginn, taka reglulega utan um hvort annað, leiðast, hittast í hádeginu yfir kaffibolla eða spjalla saman á meðan leirtauið er þvegið.  Flestir telja að atriði sem þessi skipti miklu máli fyrir sambandið en hins vegar eyða flestir litlum tíma í athafnir sem þessar. Af hverju? Uppeldi getur skipt máli hér. Margir eru til að mynda aldir upp á þann hátt að það sé ekki viðeigandi að tjá tilfinningar sínar á opinn og frjálslegan hátt og því eru slíkir einstaklingar ekki vanir að eyða tíma í kossa og knús.  Sum pör segja að atriði sem þessi hafi verið veigamikill þáttur í upphafi sambandsins, þá hafi þau sýnt hvort öðru ástaratlot oftar, kysst oftar og tekið utan um hvort annað, en með árunum hafi það minnkað. Enn aðrir nefna að þessar athafnir séu enn til staðar, en þær hafi ekki sömu áhrif og áður, þar sem þær eru orðnar meira eins og rútína. Morgunkossinn sem áður gegndi mikilvægu hlutverki í sambandinu er nú orðin að skyldukossi sem gefinn er á harðahlaupum útum dyrnar.

Margir einstaklingar eru næmir fyrir árstíðarbundnum breytingum á magni dagsbirtu og flestir finna fyrir áhrifum árstíðarbreytinga á líðan.  Þegar dimma tekur úti og  veturinn og kuldinn færist yfir finna margir einstaklingar fyrir neikvæðum breytingum á andlegri líðan.  Það er þó töluverður munur á því hvort maður þjáist af skammdegisþunglyndi eða af mildum einkennum sem hugsanlega er hægt að hrista af sér.  Eitt er víst að við verðum öll fyrir einhverjum áhrifum af dimmunni og drunganum á veturna.  Flestir þyngjast til dæmis á veturna, borða meira, æfa minna, eru framtakslausir, þyngri í skapi og sofa meira.  Þetta á þó auðvitað ekki við um alla.  Sumir finna fyrir notalegri tilfinningu þegar haustar og húmar að og þessa einstaklinga hlakkar til að eyða síðdeginu í faðmi fjölskyldunnar við kertaljós með heitan drykk í hönd.